Tutaj jesteś: Strona główna
Ustaw jako stronę startową
Kolbuszowa
Hotel Magdalenka Kruszwica - tanie noclegi!
Menu

Najpiękniejsze miejsca w Polsce


Marciszów
Informacje ogólne Atrakcje turystyczne Piękno okolic Dane Teleadresowe Mapka
Nasza historia Co? Gdzie? Kiedy?
Atrakcje turystyczne » Zmień wersję prezentacji «

Miejscowość: MARCISZÓW


Kościół św. Katarzyny

Kościół św. Katarzyny


W Marciszowie stoją obok siebie dwa kościoły. Starszy z nich kościół św. Katarzyny wzmiankowany był już po raz pierwszy w 1335 roku.

Obecna budowla kościoła pochodzi prawdopodobnie z 1378 roku. Był on przebudowany w XVI i połowie XIX wieku oraz dwukrotnie w wieku XX. Po roku 1945 nie był już żytkowany.

Zbudowany jako orientowany, w wydzielonym prostokątnym prezbiterium. Ma kwadratową wieżę ustawioną na osi kościoła z drewnianą nadbudową i zwieńczoną wysokim ostrosłupowym szczytem. Nakryty jest dwuspadowym dachem obecnie pokrytym blachą. Bryła nosi znamiona architektury tyrolskiej.

Wewnątrz zachowały się pozostałości pierwotnego wypasażenia. Są między innymi pozostałości gotyckiego ołtarza z XIV w.

Na zewnątrz w mury kościoła wstawiono zespół kilkunastu kamiennych renesansowych płyt nagrobnych rodziny von Zedlitz. Pochodzą one z lat 1573–1580. Na cmentarzu otaczającym kościół zachowały się stare nagrobki pochodzące nawet z XIX wieku.


Centrum Administracyjno - Oświatowe w Marciszowie


Pierwsze wzmianki o wsi Marciszów pochodzą z 1305 roku. Była to wieś prywatna, własność rycerska, która z czasem rozrosła się.

Kolejno właścicielami Marciszowa byli: ród rycerski von Zedlizów, po wojnie 30-to letniej Tgeorg Ernst von Berg a następnieGeorg Sigismund von Tschirnhaus. W 1706 roku wieś kupił hr. Rzeszy Hans Henrich III von Hochberg.


Marciszów jesienią

Marciszów jesienią

Rozwój Marciszowa ściśle związany był z rozwojem przemysłu w początkowym okresie tkactwo, następnie poszukiwania i próby wydobycia węgla kamiennego, w 1790 roku powstała kopalnia "Hoffnung" z której pozyskiwano piryty dla witrolejni, dalszy rozwój wiązał się z powstaniem kolei gdyż w 1867 roku przeprowadzono tędy linię kolejową łączącą Wałbrzych z Jelenią Górą i zbudowano tu stację kolejową, która w późniejszym czasie stała się ważnym węzłem komunikacyjnym.



Dziś jest rolniczo - przemysłową wsią, usytuowaną w dolinie Bobru, kultywującą dawne tradycje tkackie - zakłady lniarskie. W okresie II Wojny Światowej działała w Marciszowie filia obozu Gross-Rosen.

Niewątpliwym zabytkiem Marciszowa jest gotycki kościół św. Katarzyny powstały w 1378 roku. Wewnątrz na uwagę zasługuje gotyckie sanktuarium i stół ołtarzowy pochodzące z XIV wieku.

Z XVI wieku pochodzą kunsztowne całopostaciowe płyty o charakterze późnorenesansowym, w jego skład wchodzi oryginalna, częściowo z drewna i kryta gontem wieża i renesansowe nagrobki.

Na uwagę zasługuje również kościół Niepokalanego Serca N.M.P. wzniesiony w 1840 roku. Klasycystyczny kościół parafialny, późny barok i neobarok. W pobliżu leśniczówki dwa wspaniałe jawory i okazały dąb stanowią pomniki przyrody.


Stacja kolejowa w Marciszowie


Kolej do Marciszowa dotarła w roku 1867 z Jeleniej Góry. Jako pierwszą wybudowano linię Śląskiej Kolei Górskiej z Jeleniej Góry do Dzietrzychowa (dziś Wałbrzych Główny). Potem uruchamiano kolejno linie do Złotoryji w 1895 roku, do Bolkowa i Strzegomia w 1899 roku i do Kamiennej Góry w 1914 roku.

Tak duża stacja węzłowa otrzymała odpowiedniej wielkości budynek. Wybudowano go w ostatnim ćwierćwieczu XIX wieku. Ciekawe są również przejścia podziemne i wiaty na peronach. Budowa stacji przyczyniła się do silnego rozwoju wsi.

W okresie międzywojennym linie do Wałbrzycha, Jeleniej Góry i Kamiennej Góry zostały zelektryfikowane. Ponowna elektryfikacja linii Wałbrzych - Jelenia Góra nastąpiła w 1966 roku. Niestety ostatnie lata przynioły upadek polskich kolei a z nim i stacji w Marciszowie.

Nieczynne są już linie do Złotoryi i Bolkowa. W roku 2001 zamknięto linię do Kamiennej Góry i Lubawki. A stacja jest już tylko zwykłą stacją przelotową.




Podobnie jak do Marciszowa i tu kolej dotarła w 1867 roku. Jednak Sędzisław wsześniej, bo już w 1869 roku został stacją węzłową. W tym roku bowiem uruchomiono linię do Lubawki. Kolej przydała znaczeniu wsi. Przybyło tu wówczas mieszkańców, kolej dawała bowiem i pracę, i mieszkanie.

Już pod koniec XIX wieku wybudowano budynek zawiadowcy. Potem powstało całe osiedle kolejowe. Kolejnym bardzo ciekawym obiektem w tym zespole jest duży budynek z wieżyczką po drugiej stronie torów. Powstał on w okresie elektryfikacji w początkach XX wieku, a mieścił urządzenia do przesyłania energii elektrycznej.

Miejscowość: WIEŚCISZOWICE

Wieściszowice (do 1945 niem. Rohnau) - wieś w zachodniej części Kotliny Marciszowskiej, w dolinie Mienicy u stóp grzbietu Rudaw Janowickich od zachodu i Wielkiej Kopy od południa, na południowy zachód od Marciszowa. Usytuowana jest na wysokości ok. 460-580 m npm.

Najwyższą część Wieściszowic stanowi Bacówka, natomiast dolna nosiła nazwę Płoszów. Powierzchniowo Wieściszowice zajmują 998 ha w tym 567 ha lasów, a liczba mieszkańców nie przekracza 500 osób.


Historia miejscowości:

Wzmianki o Wieściszowicach w dokumentach sięgają XIII w. Do 1292 roku stanowiły własność Cystersów z Lubiąża, a potem były posiadłością rycerską.

O dalszych dziejach niewiele wiadomo. Wieś bardziej znana stała się dopiero w XVII w. gdy należała do hrabiego Von Promnitza. Był to obszar rozwinięty rolniczo. W XVIII wieku odkryto złoża i zbudowano kopalnie, w 1785 - "Nadzieja", w 1793 - "Nowe Szczęście" i w 1796 - "Gustaw".

W XIX wieku wieś posiadała 97 domów w tym kościół, szkołę z nauczycielem, wolne sołectwo z gorzelnią, trzy młyny wodne i tartak. Pracowało też 58 warsztatów lniarskich.
W 1872 roku kopalnie w Wieściszowicach przejęła fabryka kwasu siarkowego ,,Silesia” z Żar, ale produkcja w oparciu o miejscowe złoża za ćwierć wieku się skończyła.

Od 1902 roku w dolnej części Wieściszowic wyrabiano tylko farbę olejną w oparciu o siarczany. W 1925 roku zakład był zmuszony do zakończenia produkcji. Porzucone kopalnie i wyrobiska zalała woda.



Zabytki

Wieściszowice zachowały w znacznej części pierwotny układ przestrzenny, duży zespół cennych zabytków. Do takich należy zaliczyć miedzy innymi kościół filialny Największego Serca Pan Jezusa.

Kościół Największego Serca Pan Jezusa
w Wieściszowicach



kościół filialny Największego Serca Pana Jezusa wzniesiony w 1859 roku dla ewangelików. Remontowany w 1970 roku a trzy lata temu kościołowi zrobiono nowe zielone pokrycie dachowe. Wnętrze kościoła zdobi barokowy obraz olejny oraz barokowe naczynia liturgiczne.

Przy kamiennym murze cmentarnym stoi odnowiony pomnik poległych w pierwszej Wojnie Światowej w postaci obelisku z plakietą i krzyżem żelaznym.

Został wzniesiony również kościół pomocniczy w 1559 roku służący przez 95 lat ewangelikom a później katolikom. We wnętrzu kościoła znajduje się drewniany strop z połowy XVII wieku.

Kolorowe Jeziorka

Wejście na Kolorowe Jeziorka



W kopalniach i wyrobiskach, ze względu na skład chemiczny dna, zebrana tam woda przybrała kolory purpury, błękitu oraz zieleni. Jeziorka te noszą nazwy - Purpurowego Jeziorka, Błękitnego Jeziorka oraz Zielonego Stawu.



Te trzy małe stawy znajdujące się w Rudawach Janowickich, na północnym stoku Wielkiej Kopy. Położone są na wysokości od 560 do 640 m n.p.m.

Powstałe jeziorka są unikatem w skali europejskiej. Nie tylko przyciągają turystów z całej Europy, ale stawiają również Wieściszowice w gronie wysoko atrakcyjnych miejscowości. Ponadto tut.

Urząd Gminy w wydanych materiałach promocyjnych, gazetach, telewizji itp. Promuje walory Kolorowych Jeziorek.




Dziś mieszkańcy Wieściszowic podkreślają, że w ostatnich latach zaczęła rozwijać się w ich wsi funkcja letniskowa, która w przyszłości może być ich szansą.

Miejscowości: ŚWIDNIK i PASTEWNIK

Te skromne miejscowości pomimo tego, że leżą w swoim sąsiedztwie różnią się zasadniczo swoją charakterystyką terytorialną. Świdnik leży na wysokości 420-460m npm.

Jest to stosunkowo duża wieś nad Świdną w obniżeniu między Górami Ołowianymi na zachodzie i Grzbietem Wschodnim Gór Kaczawskich na wschodzie. Powierzchowno Świdnik zajmuje 667 ha i zamieszkuje go ok. 320 osób.

Natomiast Pastewnik to wieś łańcuchowa otoczona przez wzniesienia: Poręba na wschodzie, Popiel na zachodzie.

W Pastewniku znajdują się Kolonie takie jak Bytom i Słowików. Pastewnik zajmuje swoim obszarem 1200 ha w tym 814 ha użytków rolniczych i 320 ha lasów a liczba mieszkańców we wsi nie przekracza 300 osób.

Historia obu miejscowości

Świdnik wchodził w obręb posiadłości klasztoru Cystersów z Lubiąża. Potem wieś była związana z zamkiem Niesyto w Płoninie. W kolejnych dziejach swojej skromnej historii wieś wielokrotnie zmieniała swoich właścicieli.

Świdnik był osadą górniczą. W 1742 roku uruchomiono kopalnię rud ołowiu i hutę. Na początku XIX wieku nastąpił znaczny wzrost liczby ludności spowodowany głównie przez rozwój tkactwa chałupniczego. W miejscowości istniały młyny wodne, szkoła, tartak i warsztaty tkackie.

Po okresie wojennym Świdnik częściowo wyludnił się. Nie ma określonych perspektyw rozwojowych i od lat nie rozwijał się pod względem infrastruktury.

Pastewnik należał do starych wsi a o jego dziejach niewiele wiadomo. Wzmianki o powstaniu miejscowości są udokumentowane na 1310 rok. W 1825 roku wyznaczono główne części wsi: Pastewnik Dolny, Górny i Nowy, które łącznie przyjęły nazwę Stein-Kunzendorf.

W 1945 roku wieś przyjęła nazwę Lisienice a dwa lata później została zmieniona na aktualną.
W Pastewniku powstała również szkoła która funkcjonowała do 1997 roku oraz jednostka wojskowa, w połowie lat 90 zamknięta w której prywatni inwestorzy przed 7 laty mieli otworzyć klinikę leczniczo-rehabilitacyjną, częściowo wyremontowane kilka lat temu domki dziś są już tylko ruinami.

Obecnie na obszarze wsi mieści się radar meteorologicznyktóry za pomocą fal radiowych wykrywa opady, chmury, burze oraz inne zjawiska atmosferyczne.

Zabytki

W Świdniku mieści się Kościół Pod Wezwaniem św. Mikołaja z XIV wieku. Przebudowany w 1624 roku i później w XVIII wieku. Jest to budowla orientalna, jednonawowa z prostokątnym prezbiterium nakrytym sklepieniem krzyżowo-żebrowym.

Drugim zabytkiem jest kościół Matki Boskiej Częstochowskiej (po-ewangelicki) pseudo- barokowy z początku XIX wieku. Oprócz tego w miejscowości tej znajduje się budynek dawnej szkoły podstawowej.

Podobnie jak w Świdniku w Pastewniku na uwagę zasługują również dwa kościoły. Pierwszy katolicki z XIII wieku, obecny wygląd zawdzięcza XV- wiecznej przebudowie. Od XIX wieku znajduje się on w ruinie.
Drugi ewangelicki dom modlitewny Pod Wezwaniem św. Józefa Oblubieńca NMP. Wzniesiony został w latach 1777-1789 i jest budowlą pięcionawową z okrągłym chórem i barokowymi organami.

Miejscowości:
PUSTELNIK, DOMANÓW, NAGÓRNIK

Jedyne w swoim rodzaju piękno wspaniałych lasów iglastych, mieszanych oraz soczystych łąk w bogatej i różnorodnej przyrodzie, panujący ostry, ale zarazem górski klimat ze stałym niezmiennym w ciągu lata i zimy ciśnieniem.

Taką odrębność krajobrazu możemy dostrzec w tych tajemniczych jak i skromnych miejscowościach w Gminie.

Pustelnik leży na wysokości 480- 520 m npm. Jest to wieś położona w Górach Wałbrzyskich. Posiada rozczłonkowaną zabudowę. Dzieli się na Pustelnik Górny gdzie bierze swój początek potok Kręta i Pustelnik Dolny przez który przepływa Bobrek lewy dopływ Bobru. Powierzchnia miejscowości wynosi 964 ha a liczba mieszkańców nie przekracza 80 osób.

Między Górami Wałbrzyskimi a Kaczawskimi znajduje się Przełęcz Domanowska a w niej wieś Domanów znajdująca się na wysokości 440- 500 m npm. W Domanowie bierze swój początek górny bieg Nysy Szalonej.

Powierzchniowo wieś zajmuje 293 ha, ale skupisko zabudowań występujących w Domanowie stawia tą wieś skoncentrowaną pod względem ludności, która jest oszacowana na nieco ponad 240 osób.

W północno-zachodniej części Gór Wałbrzyskich leży Nagórnik, który dzieli się na część centralną i Kocików. Powierzchnia Nagórnika wraz z obszarami gospodarczymi wynosi 400 ha. i jest zamieszkana przez około 78 osób.

Przez centrum wsi przepływa strumień Ochodnik jeden z dopływów Nysy Szalonej.

Wspólna historia

Wszystkie te miejscowości powstały najprawdopodobniej w tym samym przedziale czasowym i tak w kolejności Nagórnik został założony prawdopodobnie pod koniec XIII w.

Następnie w skąpych danych jakie posiada o sobie Pustelnik, datuje się jego powstanie na XIV wiek a Domanowa na koniec XIV wieku. Później o losach tych miejscowości niewiele wiadomo.

Nagórnik od 1526 roku był pod panowaniem austryjackich Habsburgów. Idąc dalej po kartach historii w 1742 roku Fryderyk II, król pruski przyłączył między innymi ziemie Pustelnika, Domanowa i Nagórnika do swojego państwa i do 1945 roku ziemie te należały do Prus podobnie jak cały wówczas Śląsk. Wyzwolenie tych ziem nastąpiło dopiero w trakcie tzw. operacji praskiej Armii Radzieckiej i II Armii Wojska Polskiego.

Po okresie wojennym obszary dzisiejszych miejscowości zaludniła nowa ludność, byli to repatrianci z Ukrainy zachodniej; z dawnych województw tarnopolskiego, lwowskiego i stanisławowskiego oraz z zachodniej Białorusi.

Dwa lata po wojnie w Nagórniku otworzono punkt szkolny który funkcjonował do 1972 roku a w 1979 roku budynek szkolny został wykupiony od Gminy przez Pana Zbigniewa Wiktora.- autora wielu książek. Szkoły istniały również w Domanowie i Pustelniku w tej ostatniej wsi szkoła mieściła się w obecnej świetlicy wiejskiej.     

Miejsca warte uwagi            

Najważniejszym miejscem dla wszystkich mieszkańców Domanowa i okloicznych wsi jest kościół Wniebowstąpienia Pana Jezusa, który mieści się w Domanowie, posiada on bogato zdobiony snycerski ołtarz i ambonę pochodzącą z XVIII wieku, wieża jest pokryta baniastym hełmem. Budowle wzniesiono w miejscu starszej (XIV- wiecznej) w drugiej połowie XVI wieku. Ponadto świątynie przebudowano w 1677 roku i restaurowano współcześnie.

Ciekawym zabytkiem z punktu widzenia turystycznego jest Pomnik Niezgody który znajduje się na terenie wsi Nagórnik w zachodniej części Gór Wałbrzyskich. Podobno o Pomniku krąży wiele fascynujących legend.

Przez Pustelnik przechodzi rowerowy Szlak zielony (Trójgarb - Gostków), a przez Nagórnik Szlak żółty (Trójgarb - Bolków).

Dzięki rowerowym wycieczką bądź pieszym przechadzką po miejscowościach, można zauważyć liczne okazy flory i fauny np. w Pustelniku najliczniejsze stanowisko śnieżycy wiosennej i inne takie jak: - storczyk szerokolistny, , wawrzynek wilczełyko, dziewięćsił bezłodygowy, lilia złotogłów, oraz ponad 80 gatunków ptaków, kilka biegaczy i wiele zwierząt płowych.

Miejscowość SĘDZISŁAW

Sędzisław powstał nieco później niż okoliczne wsie i niewiele wiadomo o jego przeszłości, pomimo iż był sporą osadą. Pierwsze wzmianki pochodza z 1399 r.; do poł XVII w. wieś należała do Księstwa Świdnickiego, przez dłuższy czas aż do kasacji dóbr zakonnych w 1810 r. należała do klasztoru krzeszowskiego. W XVII w.

Cystersi mieli tu folwark, a w okolicy 5 stawów rybnych. W 1785 r. był tu dwór z folwarkiem, młyn wodny i 2 bielniki, mieszkało 30 zagrodników i 9 chałupników, w 1833 r. powstała szkoła ewangelicka. W 1840 r. był młyn do mielenia kory dębowej, tartak, gospoda, pracowało 87 krosien.

Wśród mieszkańców było 15 innych rzemieślników i 4 handlarzy, była to wieś, w której rolnictwo nie odgrywało decydującej roli.W 1867 r. zbudowano linię kolejową z Wałbrzycha do Jeleniej Góry, w 1869 r. uruchomiono linię do Trutnowa w Czechach przez Kamienną Góre i Lubawkę. Po 1945 r. Sędzisłąw pozostał wsią rolniczo – przemysłową.

Przez szereg lat działała tu roszarnia lnu, będąca filią Zakładu Przemysłu Lniarskiego „LEN” w Kamiennej Górze. W 1973 r. rozpoczęto na dość dużą skalę eksploatację kruszywa z dolnego Lesku, którego eksploatacja utworzyła juz zbiornik wodny.

W Sędzisławiu znajduje się zabytkowy dwór z początku XIX w. oraz pomnik upamiętniający wydarzenia 1813 r. Bitwy Narodów pod Lipskiem, wieś., zachowało się kilka domów mieszkalnych z XIX i pocz. XX w.

Do innych zabytków zlokalizowanych
w miejscowosci Sędzisław należą:

  • Neobarokowy dwór z początku XIX w. znajduje się w centralnej części wsi.
  • Dworzec kolejowy, szczególnie budynek zawiadowcy stacji. Pięknie położony kompleks, był niegdyś ważnym węzłem komunikacyjnym w regionie.
  • Dwa zespoły przemysłowe z początku XX w.: cegielnia i dawna roszarnia, dawniej integracyjna część kamiennogórskich zakładów lniarskich.
  • Na wzgórzu porośniętym krzewami dzikiej róży stoi wzniesiony w 1913 r. pomnik poświęcony stuleciu Bitwy Narodów pod Lipskiem. To nieregularny głaz z inskrypcją.

Miejscowość CIECHANOWICE

Widok na wieś Ciechanowice

Młyn w Ciechanowicach

Pierwsze wzmianki o Ciechanowicach pochodzą z 1203 r.,zostały założone przez cystersów z Lubiąża, którym ks.Henryk Brodaty nadał w 1203 r. ogromny obszar tej okolicy. Największy rozwój datuje się na 1660r. , kiedy wieś i majątek przeszły w ręce barona Hansa Christopha von Schweinitza i jego potomków.

Ciechanowice stały się osadą targową, w okolicy prowadzono roboty górnicze w poszukiwaniu rud ołowiu i miedzi, mieszkańcy utrzymywali sie z tkactwa i hadlu płótnem. W 1726 r. powstała sztolnia „Adler” i wydobywano z niej rudę, Ciechanowice uzyskały prawa miasta górniczego, w 1809r. Odebrano Ciechanowicom prawa miejskie.

W 1867 r. przez wieś przeprowadzono linię kolejowąna trasie z Wrocławia przez Wałbrzych, Jelenia Górę do Drezna. W pocz. XX w. We wsi były 3 gospody, poczta, stacja kolejowa, słodownia, bielnik przędzy, cegielnia, duży młyn oraz pałac i kościół. Po 1945 r. wieś utrzymała charakter rolniczy.

Ciechanowice to duża wieś nad rzeką Bóbr w pn.-zach. Części Kotliny Marciszowskiej.

Pałac w Ciechanowicach 

Pałac w Ciechanowicach

Pałac w Ciechanowicach

W Ciechanowicach znajduje się renesansowy zamek przebudowany na pałac , otoczony parkiem – w chwili obecnej trwają prace remontowe nad przebudową na ośrodek rekreacyjno – wypoczynkowy.

W czasie prowadzonych prac renowacyjnych odkryte zostały freski o bardzo dużym znaczeniu kulturalno-historycznym.


Kościół z XIV w. w Ciechanowicach

Zabytkiem wartym odwiedzenia jest Kościół z XIV w., w którym znajdują się renesansowe galerie i polichromie nad prezbiterium, manierystyczny ołtarz a na zewnątrz liczne płyty nagrobne i epitafia.


Agroturystyka w Gminie Marciszów

Informacje o gospodarstwach agroturystycznych - noclegach w gminie Marciszów można znaleźć na stronie internetowej www.marciszow.pl w zakładce turystyka.

Agroturystyka od lat 90-tych XX wieku stanowi w Polsce zarobkową alternatywę dla pracy na roli i staje się coraz bardziej popularnym źródłem dochodów dla gospodarstw wiejskich. Jest szansą na poprawę warunków życia na wsi, zwłaszcza w rejonach o wysokim wskaźniku bezrobocia.

W Polsce jest znana od dawna jako wczasy pod gruszą. To forma wypoczynku u rolnika, w funkcjonującym gospodarstwie rolnym, gdzie poza noclegiem można jadać wspólne posiłki z gospodarzami, uczestniczyć w wielu pracach polowych i obserwować jak na co dzień wygląda hodowla zwierząt i roślin.

Gospodarstwo agroturystyczne stara się przybliżyć życie zgodnie z naturą, które często kojarzone jest z wiejską sielanką. Podczas takiego pobytu można na co dzień obcować ze zwierzętami, takimi jak gęsi, kaczki, czy pojeździć konno. Często istnieje także możliwość skorzystania z dodatkowych atrakcji, takich jak uczestnictwo w drobnych pracach gospodarskich przy wypieku chleba, wyrobie serów i wędlin, a także przy wyrobie rzemiosła artystycznego. Okolica lasów i łąk daje możliwości przejażdżek quadami czy wycieczek rowerowych. Wypoczynek na wsi to zarówno bliski kontakt z naturą, jak i możliwość poprawy kondycji fizycznej i psychicznej.

Celem Agroturystyki jest przeciwdziałanie wyludnieniu wsi i miejscowości górskich, wzrost dochodów ludności miejscowej, wytwarzanie wyrobów pamiątkarskich. To także wzrost atrakcyjności obszarów wiejskich, wyrażający się we wzroście cen gruntów, a przez to wartości terenów rolnych i wiejskich oraz rozwój infrastruktury wspierającej ekologiczne wzory turystyki.Wypoczynek powinien oznaczać nie tylko wiele atrakcji, których na co dzień nie mamy, ale także zmianę środowiska na takie, które pozwoli nam się oczyścić i wyciszyć. Powinniśmy, oprócz zapewnienia sobie rozrywek, zadbać również o to, żeby nasz organizm mógł się zregenerować.

Najprościej zrobić to jadąc w miejsce, gdzie otacza nas zieleń, świeże powietrze i spokój. Na tym właśnie polega agroturystyka. W naszym regionie każdy znajdzie coś dla siebie, niezależnie od tego, czy lubimy piękną przyrodę, czy fascynuje nas historia.

W Gminie Marciszów istnieje kilka gospodarstw agroturystycznych.


W Pastewniku znajduje się gospodarstwo agroturystyczne „Srebrny Lis”. Przyjmuje gości nieprzerwanie przez cały rok. W pięknym plenerze są doskonałe warunki do jazdy rowerem, spacerów po okolicy, wspinania się.

W ofercie jest również jazda konna oraz przejażdżki powozem po leśnych drogach. Można też obserwować piękno natury ze specjalnie w tym celu zbudowanych, bezpiecznych ambon.

Dla osób kochających zwierzęta możliwy jest codzienny bezpośredni kontakt z nimi. Gospodarze posiadają również halę sportową, gdzie można grać w tenisa stołowego i skorzystać z urządzeń do ćwiczeń siłowych.

Informacje o zakwaterowaniu można uzyskać pod nr-em telefonu 75 712 28 20.


Wieś Świdnik oferuje wypoczynek w agroturystyce „Podkówka”. Goście mogą skorzystać z jazdy konnej. Istnieje możliwość jazdy indywidualnej na menażu oraz wyjazdów w teren po malowniczo położonej miejscowości.

Okolica sprzyja wycieczkom rowerowym, podczas których można podziwiać widoki i dotlenić się świeżym powietrzem. Do Państwa dyspozycji właściciele oddają 5 rowerów dla dorosłych i 4 dla dzieci (wraz z wyposażeniem dodatkowym, jak na przykład kaski). Gospodarze proponują również przejażdżki bryczką, a w sezonie zimowym kulig.

Podczas pobytu w agroturystyce „Podkówka“ dodatkowo, w celu rozluźnienia i relaksu, można skorzystać z profesjonalnego urządzania do masażu. Chętni mogą również poczytać przy kominku lub na tarasie znalezioną w czytelni gospodarstwa lekturę.


W malowniczej miejscowości Pustelnik, w samym centrum Sudetów, powstało gospodarstwo agroturystyczne „Agro-Pustelnik”. Oddalone jest od głównej trasy i otoczone lasem, gdzie jest wiele miejsca do aktywnego spędzania wypoczynku.

Okolica obfituje w dobra natury takie jak jagody i grzyby, a także stawy rybne. Bogactwo lasów i polnych dróżek sprzyja uprawianiu turystyki pieszej i rowerowej. Dzięki swojemu położeniu gospodarstwo stanowi świetną bazę wypadową do zwiedzania zarówno pobliskich Rudaw Janowickich, Gór Kaczawskich czy Wałbrzyskich, jak i najwyższych szczytów Karkonoszy.

W gospodarstwie można miło spędzić czas między innymi podczas gry w tenisa stołowego.
Więcej informacji można uzyskać pod nr-em telefonu 501 243 039 oraz na stronie internetowej: www.agropustelnik.pl


We wsi Wieściszowice, tuż przy wejściu do Rudawskiego Parku Krajobrazowego, znajduje się gospodarstwo agroturystyczne „Zacisze”. Bliskość Rudaw Janowickich czyni okolicę bardzo atrakcyjną nie tylko dla turystów, ale również dla fotografów i malarzy.

Prawdziwym fenomenem natury są znane w całej Polsce Kolorowe Jeziorka, które zachęcają do długich pieszych wycieczek. Położony na zielonym zboczu ogród pozwala na zażywanie gorących kąpieli słonecznych i biesiadowanie przy pieczonej kiełbasce.

Informacje o zakwaterowaniu można uzyskać pod nr-em telefonu 75 741 01 80 oraz na stronie internetowej:
www.zaciszegicala.up.pl


W Sędzisławiu powstało gospodarstwo agroturystyczne „Różana Aleja“
Sędzisław leży u podnóża góry Krąglak (ok. 693 m n. p. m.) nad Leskiem, starsza część miejscowości rozciąga się wraz z potokiem Zimna Woda, w którym – jak podają stare źródła niemieckie – rzekomo znajdowano niewielkie grudki (samorodki) złota.

Doskonała lokalizacja na górskie wycieczki, gdyż znajduje się w bliskim sąsiedztwie Rudaw Janowickich, Karkonoszy i Sudetów.?

W pobliżu znajduje się stadnina koni, dlatego aktywnym proponujemy przejażdżki konne po okolicy. Natomiast osoby lubiące zastrzyk adrenaliny gospodarze zapraszają na jazdę quadami i samochodami terenowymi po wyrobiskach żwirowni. Ceniący ciszę i spokój mogą natomiast wędkować w pobliskich stawach.

Informacje o zakwaterowaniu można uzyskać pod nr-em telefonu 75 742 55 40 oraz na stronie internetowej: www.rozanaaleja.pl
Więcej informacji można uzyskać pod nr-em telefonu 503 021 427, 509 042 996 oraz na stronie internetowej: www.agro-podkowka.pl

Szlaki turystyczne w Gminie Marciszów



Szlak zielony
(Trójgarb - Gostków) - Krąglak - Marciszów - Wieściszowice - Wielka Kopa - (Rędziny - Skalnik - Kowary)

Szlak czerwony
Marciszów PKP - (Kamienna Góra), doliną Sierniawy

Szlak żółty
Marciszów PKP - Ciechanowice - (Janowice Wielkie), doliną Bobru

Szlak Zamków Piastowskich - zielony
(Bolków) - Pastewnik - (Płonina) - Częstocin - (Janowice Wielkie)
Szlak ten tylko "zaczepia" o północną część gminy wchodząc w jej obręb na dwóch krótkich odcinkach w górnej części Pastewnika i w rejonie Świdnika, gdzie przechodzi przez jego przysiółek - Częstocin. Natomiast między Pastewnikiem a Częstocinem szlak przechodzi obok zamku "Niesytno" w Płoninie, znajdującego się na terenie powiatu jaworskiego.

Szlak żółty
(Trójgarb?) - Nagórnik - (Bolków)
Ten szlak przechodzi przez gminę też tylko na bardzo krótkim odcinku. Jedyna miejsowość jaką mija w naszej gminie to Nagórnik.

Szlak żółty
(Janowice Wielkie) - Wielka Kopa - (Kamienna Góra)
A ten szlak prowadzi tylko na niewielkim odcinku wzdłuż granicy naszej gminy, wchodząc nieco głębiej tylko w okolicach szczytu Wielkiej Kopy.

Szlak kolarski
(Wierzchosławice) - Pastewnik - (Płonina) - Świdnik - Ciechanowice - Orlinek - Przybkowice - Wieściszowice - Wielka Kopa - (Raszów) - Marciszów - (Debrznik)
 

Do innych zabytków Wieściszowic zaliczyć należy:
  • Kościół pomocniczy wzniesiony w 1559 r. Obecnie służy jako kaplica cmentarna. Interesująca jest w budowli stojąca na kalenicy drewniana okazała sygnaturka-wieżyczka z małą baniastą kopułką.
  • Pomnik ku czci mieszkańców wsi poległych w I wojnie światowej. Niedawno poddano go renowacji.
  • Remiza strażacka z XIX w.
  • Liczne drewniane domostwa, domy przysłupowe

Do innych zabytków Ciechanowic należą:

  • Domy mieszkalne i gospodarstwa z XVIII i XIX w.
  • Na obrzeżach wsi, tuż przy granicy Gór Ołowianych znajduje się ruina wapiennika z XIX w. Prowadzą do niego drogowskazy.
Zapraszamy!
Witamy
Czwartek, 30 marca 2017
Strona główna  |  Wiadomości  |  Mapa serwisu
Copyright © 2006 - 2009 VC.TravellingPolska, Wszelkie prawa zastrzeżone