Tutaj jesteś: Strona główna
Ustaw jako stronę startową
Jarosław
Menu

Najpiękniejsze miejsca w Polsce


Koszalin
Informacje ogólne Atrakcje turystyczne Piękno okolic Dane Teleadresowe Mapka
Nasza historia Co? Gdzie? Kiedy?
Nasza historia


Z DZIEJÓW MIASTA:




Pradzieje

Około 11 000 lat temu po ustąpieniu lodowca skandynawskiego pojawili się niedaleko dzisiejszego Koszalina pierwsi ludzie – koczownicza grupa łowców reniferów.

Ślady jej pobytu odkryte zostały w okolicach jeziora Lubiatowskiego w postaci obozowiska pod Kretominem oraz krzemiennych grocików trzonkowych do strzał łuków na terenie Bonina i Lubiatowa.

Z kolei pod Dzierżęcinem archeolodzy znaleźli ślady pobytu oraz narzędzia krzemienne ludności z kręgu kultury mezolitycznej (środkowej epoki kamienia) datowane na 8000 r. p.n.e.

Dokładne przebadanie stanowisk archeologicznych w Dzierżęcinie przyniosło później kolejne odkrycia, które pozwoliły potwierdzić także osadnictwo w tym rejonie pomiędzy 6000 a 4000 r. p.n.e.

Znaleziska narzędzi z tego okresu pochodzą również z innych rejonów obecnego miasta – z ul. Dworcowej, Góry Chełmskiej, Jamna i Lubiatowa.


Wczesne średniowiecze

Po wielkiej wędrówce ludów przybyły na Pomorze pod koniec VI w. słowiańskie plemiona Kaszubów, nazwanych przez Rzymian (i później Germanów) Wenedami, a przez Polan – Pomorzanami.

Najstarsze ślady dominującego kaszubskiego grodu plemiennego, który założono w tym okresie, odkryli archeolodzy w Białogardzie; nieco później powstało największe w regionie grodzisko w Budzistowie (Stary Kołobrzeg).

W okolicach Koszalina taką funkcję pełniło grodzisko w Kretominie, datowane na VIII-X w. W tym okresie uaktywnił się kult pogański na Górze Chełmskiej, zwanej wówczas Holm (Cholm, Golm).
Właśnie z tym ośrodkiem należy wiązać początki Koszalina jako osady służebnej dla gontyny pogańskiej, być może także targowej.

Nazwa została zapisana po raz pierwszy w 1214 r. jako „villam... Cossalitz... iuxta Cholin in Cholebergensi territorio” (wieś Koszalin opodal Góry Chełmskiej w ziemi kołobrzeskiej) w dokumencie nadania dla norbertanów z Białoboków koło Trzebiatowa.


Założenie miasta

Z czasów piastowskich podbojów Pomorza Zachodniego nie zachowały się żadne konkretne informacje o przedkolacyjnej osadzie. W okresie tworzenia się państwa Gryfitów leżała ona na wschodnich rubieżach kasztelanii kołobrzeskiej, w księstwie kaszubskim, z głównym ośrodkiem władzy w Szczecinie.

Z woli księcia Barnima I ziemia kołobrzeska wraz z Koszalinem znalazła się w dominium biskupów kamieńskich.

Lokacji miasta na surowym korzeniu, na prawie lubeckim dokonał biskup Herman von Gleichen aktem z 23 maja 1266 r. mi, a zarazem wójtami miasta Cussalin zostali koloniści niemieccy Marquard i Hartmann.

Od tego momentu miejscowa ludność słowiańska była spychana do roli służebnej, a z czasem została całkowicie zgermanizowana.

Pomyślny rozwój miasta, liczącego w okresach szczytowych aż do XIX w. nieco ponad 3000 obywateli, zapewniały kolejne nadania i przywileje handlowo-gospodarcze, w tym prawo organizacji jarmarków, bicia własnej monety, a nawet prawo do handlu morskiego.

Koszalin dzięki własnemu portowi na Jamnie został członkiem Hanzy. Po reformacji i sekularyzacji dominium biskupiego w Koszalinie powstał renesansowy zamek książęcy, na którym rezydowali kolejno książęta z dynastii Gryfitów – budowniczy zamku Jan Fryderyk, Kazimierz, Franciszek i jako ostatni jego syn Ulryk.


Herb Koszlina


przedstawia na niebieskiej tarczy rycerza w srebrnej zbroi, na białym koniu, trzymającego w jednej ręce czerwoną tarczę z białym orłem piastowskim i proporzec z gryfem pomorskim w drugiej.

Wzorowany na pieczęci księcia Bogusława II herb miasta został opracowany pod względem heraldycznym przez Tadeusza Przypkowskiego z Jędrzejowa, a zatwierdzony uchwałą Rady Miejskiej z dnia 10 lutego 1959 r.


Za czasów Pruskich



Bezpotomna śmierć księcia Bogusława XIV, ostatniego Gryfity w 1637 r. sprawiła, że zaczęto realizować warunki traktatu sukcesyjnego zawartego z Brandenburgią, w wyniku którego Hohenzollernowie stali się władcami Pomorza Zachodniego, a do swojej tytulatury dodali „książę (...) Pomorza, Kaszub, Wendów”.

Decyzje te zapisano w traktacie westfalskim, który kończył wyniszczającą Pomorze i Koszalin wojnę trzydziestoletnią, lecz zostały zrealizowane dopiero w 1653 r., po ustąpieniu z Koszalina wojsk szwedzkich.



Po 1701 r. Koszalin znalazł się w Królestwie Prus. Przy wsparciu króla Fryderyka Wilhelma I miasto zostało odbudowane po wielkim pożarze z 1718 r., w którym spłonął zamek; ocalały jedynie kościół i część domów.

Podczas wojen z Napoleonem przez miasto dwukrotnie przemaszerowała armia Małego Kaprala, w tym pierwszy pułk piechoty księcia Antoniego Pawła Sułkowskiego.

Znacząca dla rozwoju Koszalina okazała się reforma państwa pruskiego w 1816 r., w wyniku której powołana została Regierungsbezirk Köslin (Rejencja Koszalińska) w granicach zbliżonych do województwa koszalińskiego z lat 1950-1977.



Nastąpił wówczas znaczny rozwój gospodarczy.

Wzrosła także liczba ludności, która w 1858 r. przekroczyła 10 tys.; w 1939 r. zaś Koszalin liczył 33,5 tys. mieszkańców. W XIX w. Koszalin zasłynął z fabryki wędzonych łososi i półgęsków, a przed pierwszą wojną światową – z produkcji części samolotowych LVG, filii zakładów lotniczych z Hamburga.

Największym przed drugą wojną światową zakładem była nowoczesna fabryka papieru, która zatrudniała tysiąc osób; została ona spalona po wywiezieniu maszyn przez Rosjan w 1945 r.



W granicach Polski

Koszalin został 4 marca 1945 r. zdobyty bez cięższych walk (Niemcy rozkaz totalnej ewakuacji wydali już 1 marca) przez oddziały 3. Korpusu Pancernego Gwardii gen. Aleksego Panfiłowa i pododdziały 310. Dywizji Piechoty. Nastąpiły wówczas grabieże i podpalenia, a domy w rynku zostały spalone prawdopodobnie na potrzeby filmowców dokumentujących „zacięte walki o wyzwolenie”.

Postanowieniami traktatu jałtańskiego Pomorze Zachodnie wraz z Koszalinem wróciło w granice Polski.

Pierwsze polskie ekipy w mieście tworzyli pocztowcy z Bydgoszczy (24 marca 1945 r.) i milicjanci, a pierwsza grupa osadników cywilnych, skierowana przez punkt repatriacyjny w Gnieźnie, dojechała do miasta koleją 9-10 maja. W 1950 r. utworzono województwo koszalińskie, które zostało zlikwidowane w 1999 r.

Wizytówką miasta jest pomnik „Tym, co walczyli o polskość i wolność Pomorza”, nazywany popularnie Koszalińskimi Ptakami, który znajduje się pomiędzy rondem Kardynała Ignacego Jeża i gmachem Politechniki Koszalińskiej.



Na sztucznie usypane wzniesienie dumnie wjeżdżają na stylizowanych lawetach dział prosto do nieba ptaki, dzidy i karabiny symbolizujące walkę Polaków. Niżej ustawione pługi oraz inne części maszyn rolniczych nawiązują do powojennego osadnictwa.

Kilka pojedynczych słoneczników i słońc kojarzy się z radością życia.

Rozciągająca się na długości 80 m, najbardziej rozległa rzeźba przestrzenna Władysława Hasiora odsłonięta została w 1982 r. Artysta osobiście pracował na dziełem przez dwa lata; przydatne elementy najczęściej wyszukiwał na złomowiskach, później sam spawał.





Zapraszamy!
Witamy
Sobota, 17 listopada 2018
Położenie » Zobacz położenie atrakcji »

Filmy »
Kamery »
Panoramy »

Noclegi w okolicy »
» lista atrakcji «
Wybierz atrakcje:
Amfiteatr im. Ignacego Paderewskiego
Zabytkowy Park im. Książat Pomorskich
Domek Kata
Kościół zamkowy z XIII/XIV w.
Skansen kultury jamneńskiej
Pałac Młynarza i młyn z XIXw.
Średniowieczne mury obronne
Muzeum Aut Zabytkowych
Wystawa muzealnych radioodbiorników
Archiwum Państwowe w Koszalinie
Muzeum Sztuki Książki
Muzeum w Koszalinie
Muzeum Wody
Muzeum Włodzimierza Wysockiego
Budynek z początku XIXw.
Budynek Koszalińskiej Biblioteki Publicznej
Budynek wzniesiony w 1871 r.
Neogotycki budynek Poczty Głównej
Gmach Rejencji
Neogotycki budynek polikliniki
Kaplica św. Gertrudy
Budynek Bałtyckiego Teatru Dramatycznego
Neogotycki budynek Archiwum Państwowego
Gmach I Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Dubois
Budynek z końca XIX w.
Neogotycki Kościół p.w. św. Józefa
Kamienica gotycka z XIV w.
Katedra gotycka z XIV w. p.w. Niepokalanego Poczęcia NMP
Ratusz
Kamienica z XVI w.
Budynek Straży Pożarnej
Podziemia starego browaru (ul. Kazimierza Wielkiego)
Budynek byłego oddziału Narodowego Banku Polskiego
Szlaki spacerowe
Szlaki regionalne
„Koszałkiem” przez Jezioro Jamno
Szlakiem wąskich torów
Szlaki rowerowe
Sala Tradycji Polskich Formacji Granicznych
Muzeum Obrony Przeciwlotniczej
Bałtycki Teatr Dramatyczny im. Juliusza Słowackiego
Filharmonia Koszalińska im. Stanisława Moniuszki
Centrum Kultury 105
Stowarzyszenie Teatr Propozycji „Dialog”
Teatr Variété „Muza”
Koszalińska Biblioteka Publiczna im. Joachima Lelewela
Międzynarodowy Festiwal Filmów Dokumentalnych o Włodzimierzu Wysockim „Pasje według św. Włodzimierza”
Dni Koszalina
Międzynarodowy Festiwal Organowy
Koszaliński Festiwal Kulinarny na Ulicy Smaków
Festiwal Kabaretu
Jarmark Jamneński
Koszaliński Festiwal Debiutów Filmowych „Młodzi i Film”
Europejski Festiwal Filmowy „Integracja Ty i Ja”
Hanza Jazz Festiwal
Koszalińska Wizja Breaka
Festiwal Rockowy „Generacja”
Międzynarodowy Festiwal Zespołowej Muzyki Akordeonowej
Ogólnopolski Festiwal Piosenki Aktorskiej „Reflektor”
Reklamy Google
Strona główna  |  Wiadomości  |  Mapa serwisu
Copyright © 2006 - 2009 VC.TravellingPolska, Wszelkie prawa zastrzeżone