Tutaj jesteś: Strona główna
Ustaw jako stronę startową
Ostrów Wielkopolski
Hotel Magdalenka Kruszwica - tanie noclegi!
Menu

Najpiękniejsze miejsca w Polsce


Brodnica
Informacje ogólne Atrakcje turystyczne Piękno okolic Dane Teleadresowe Mapka
Nasza historia Co? Gdzie? Kiedy?
Atrakcje turystyczne » Zmień wersję prezentacji «

Wieża Mazurska


Spacer po brodnickiej Starówce      /Wieża Mazurska, Duży Rynek, spichlerze, ruiny zamku krzyżackiego, kościół farny ( około 2 km, 2 godziny zwiedzania)/

Zwiedzanie indywidualne proponujemy rozpocząć od Wieży Mazurskiej przy ul. Kościuszki 12.

Grupy autokarowe mogą rozpocząć zwiedzanie miasta od ruin zamku krzyżackiego przy ul. Zamkowej 1. W ich pobliżu znajduje się duży parking, "a w bezpłatne foldery i pamiątki można zaopatrzyć się w Informacji Turystycznej mieszczącej się w Pałacu Anny Wazówny"


Wieża Mazurska
(zwana także Bocianią)

zbudowana została na początku XIV wieku, a podwyższona około 1370 roku. Ma 30 metrów wysokości, 8 metrów średnicy, posiada 6 kondygnacji i podziemia.

Należy do brodnickiego oddziału Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego PTTK).


Od Wieży Mazurskiej kierujemy się ulicą Kościuszki w stronę Dużego Rynku, który ma rzadko spotykany kształt wydłużonego trójkąta, zwróconego podstawą w kierunku północnym



Brodnicki Duży Rynek



to pozostałość dawnego placu targowego na szlaku handlowym, prowadzącym od przeprawy przez Drwęcę.

Ponad dachami domów rynku wyrasta wysmukła wieżyczka, będąca pozostałością gotyckiego ratusza, zbudowanego w końcu XIV wieku.

Ratusz był od 1598 r. do 1646 r. w posiadaniu ewangelików. W 1631 r. spłonął, po czym został częściowo odbudowany.

Odnowiono wówczas salę, która służyła ewangelikom za dom modlitw. Fasadę ratusza rozebrano całkowicie w 1868 r., pozostawiając na pamiątkę gotycką wieżyczkę i część szczytu.

Ośmioboczna wieżyczka ozdobiona jest blendami i ostrołukowymi dwułuczami. Z biegiem lat wieża ratuszowa została obudowana domami mieszkalnymi.



W południowej części rynku znajduje się zadaszona studnia, odsłonięta w roku 1998, w okresie obchodów 700-lecia miasta.

Dobudowano do niej nadziemną część ocembrowania oraz zadaszenie zwieńczone chorągiewką z literami BTG od nazwy Brodnickiego Towarzystwa Gospodarczego, które sfinansowało odbudowę średniowiecznej studni.

Z Dużego Rynku skręcamy w lewo w kierunku kościoła zwanego szkolnym.


Kośćiół poewangelicki


KOŚCIÓŁ POEWANGELICKI,
obecnie szkolny Kościół pw. Matki Bożej Królowej Polski

Budowę świątyni rozpoczęto w 1827 r., poświęcona została w 1830 r.

Zbudowany w stylu neoklasycystycznym, wymiary: 33m długości i 17m szerokości. Jest to kościół poewangelicki.

Budowę rozpoczęto wmurowaniem kamienia węgielnego w dniu 16 maja 1827 roku. Świątynię poświęcono w niedzielę palmową, 4 kwietnia 1830 r. Postawiony został na cokole z granitowych głazów. Z kościoła szkolnego idziemy ulicą Kościelną w kierunku mostu na Drwęcy. 

Za mostem po prawej stronie widoczny jest wybudowany w roku 1910 obiekt wodociągowy, po kapitalnym remoncie przeprowadzonym w 2002 r. Obecnie jest to przepompownia ścieków komunalnych.

Cofamy się nieco i skręcamy w ulicę Świętego Jakuba. Po lewej stronie mijamy parking urządzony w miejscu, gdzie w XVII i XVIII wieku był cmentarz ewangelicki.

Działkę pod cmentarz podarowała gminie ewangelickiej w roku 1599 starościna Zofia Działyńska. Cmentarz zlikwidowano w 1798 roku.

W tym miejscu istniała szkoła ewangelicka, której budynek rozebrany został pod koniec XX wieku. W 1905 roku pobudowano istniejący do dziś dom z czerwonej cegły, przeznaczony na dom starców. Obecnie dom jest własnością prywatną.

Wzdłuż ulicy Świętego Jakuba był ciąg spichlerzy. Wykorzystywano je jako magazyny towarów spławianych pobliską rzeką Drwęcą. Do dziś pozostały dwa.



Spichlerz przy ul. Wodnej



Wzniesiony został na początku XVII wieku. Jest to budynek z cegły, zbudowany na planie prostokąta, dwukondygnacyjny, przylegający do dawnych murów miejskich.

W południowym szczycie - wątki konstrukcji szkieletowej, w narożniku południowo-zachodnim - ukośna szkarpa. Dach siodłowy kryty dachówką. Spichlerz jest usytuowany bezpośrednio nad Drwęcą


Spichlerz przy ulicy Świętego Jakuba


Wystawa w Spichlerzu

Spichlerz zbudowany w stylu renesansowym w 1604 r., przebudowany na przełomie XIX i XX w. Ceglany, pierwotnie dwu, obecnie czterokondygnacyjny.

Odrestaurowany na przełomie lat 80/90-tych. W ścianie frontowej znajduje się portal zamknięty łukiem odcinkowym i zrekonstruowany szczyt. Dach siodłowy, kryty dachówką.

W spichlerzu znajdują się pomieszczenia administracyjne Muzeum oraz wystawa stała, będąca wynikiem odkryć naukowych podczas badań archeologicznych prowadzonych od 1987 r. we wsi Mszano nieopodal Brodnicy, obrazująca życie codzienne mezolitycznych myśliwych z Mszana sprzed 10000 lat.

Najstarszymi odnotowanymi przez archeologów dowodami bytności człowieka na obszarze powiatu brodnickiego są nieliczne wytwory pochodzące ze schyłkowego okresu ostatniego zlodowacenia, czyli sprzed 11-12 tysięcy lat.

Najwcześniejszy zaś, archeologicznie rozpoznany, ślad osadnictwa odkryty w Mszanie jest o jedno lub dwa tysiąclecia młodszy.

Muzeum prowadzi działalność naukowo-badawczą oraz oświatową. Współdziała z Towarzystwem Przyjaciół Muzeum oraz Kręgiem Rycerzy Zamku Brodnickiego.



Ruiny zamku krzyżackiego



Zamek Krzyżacki – wzniesiony przez Zakon Krzyżacki w latach 1305–1339 na planie kwadratu, z budynkami wokół dziedzińca i wysoką wieżą (56 m). Budowany, by strzec strategicznego brodu przez Drwęcę, a tym samym i miasta zwanego kluczem i bramą do Prus.

Zamek zdobyty w 1462 roku przez wojska Związku Pruskiego. Od 1481 r. siedziba starostów polskich, zniszczony podczas pożaru w 1550 r. Popadł następnie w ruinę w trakcie potopu szwedzkiego.

Rozebrany po roku 1785 przez władze pruskie. Z brodnickiego zamku zachowała się jedynie ośmioboczna, wysoka wieża, ruiny oraz częściowo odrestaurowane piwnice, w których mieszczą się obecnie wystawy Muzeum.

Jak widzimy, w tej komnacie eksponowane są średniowieczne przedmioty odkryte podczas wykopalisk przeprowadzonych w Brodnicy.



W muzealnych gablotach znajdziemy między innymi: XIII w. krzyż pielgrzymi wykonany z brązu, a także stare monety, późnorenesansowe kafle i fragmenty szkła z XV–XVII w.

W drugiej sali w piwnicach zamku krzyżackiego przedstawiamy wystawę "Region brodnicki w średniowieczu.

Od plemiennego grodu do warownego miasta". Prezentowane są tu zabytki o unikalnej wartości historycznej, jak na przykład największy w Europie arsenał grotów bełtów kusz z grodziska w Słoszewach.




Fontanna


Oto skwer z interesującą współczesną fontanną, zaprojektowaną przez artystę rzeźbiarza Kubę Matejkowskiego. Z dzbana siedzącej postaci dziewczyny płynie woda



Pałac Anny Wazówny


Pałac Anny Wazówny – wzniesiony w latach 1550–1584 przez starostę Rafała Działyńskiego. Przebudowany w I połowie XVII w. za rządów starościny Anny Wazówny, spalony w 1945 r., a następnie odbudowany w latach 1960–1970.

Nawiązuje stylistyką do rezydencji skandynawskich. Obecnie w pałacu mieszczą się: Miejska i Powiatowa Biblioteka Publiczna, Sala Ślubów oraz dwie sale. W Sali Wielkiej na I piętrze znajduje się kopia portretu Anny Wazówny sporządzona według oryginału znajdującego się w Muzeum Narodowym w Warszawie.

W Pałacu mieści się również Informacja Turystyczna udzielająca turystom wszelkiej pomocy, oferująca bezpłatne informatory o mieście, ulotki ośrodków wypoczynkowych i gospodarstw agroturystycznych, można tu też nabyć mapy i pamiątki. W rankingi radiowej "Jedynki" w 2004 roku brodnicka IT zajęła I miejsce w kraju i nie obniżyła poziomu do dziś. Więcej informacji nastronie internetowej IT Brodnica: www.it.brodnica.pl, lub po prostu informacja turystyczna Brodnica.

Przed pałacem Anny Wazówny w roku 1998 z okazji 700-lecia miasta umieszczono dwa pamiątkowe kamienie. Jeden z nich z pismem runicznym jest prezentem mieszkańców zaprzyjaźnionego z Brodnicą miasta BrØrup w Danii.

Za głazem widoczny jest fragment murów obronnych wzniesionych w XIV wieku z cegły w układzie wendyjskim.

Na drugim głazie pamiątkowym z lewej strony pałacu widnieje granitowa tablica z napisem: „W roku pańskim 1998 Brodnica uroczyście świętowała jubileusz 700-lecia miasta. Chyląc czoła przed historią, uwieczniając współczesność, dla pamięci pokoleń – brodniczanie”. Stoi tam również Pomnik Anny Wazówny Szwedzkiej Królewny Starościny Brodnickiej.



Pomnik Anny Wazówny



Alejką udajemy się do parku Chopina.
Przed nami ceglany mur dzielący przedzamcze na część zachodnią od strony wieży i wschodnią, teren obecnego parku.

Park Miejski początkami sięga czasów Anny Wazówny, która mieszkając w Brodnicy w latach 1605–1625, założyła przy swojej rezydencji duży ogród.

W okresie międzywojennym dawny pałacowy ogród zmieniony został na park miejski. 20 grudnia 1956 roku parkowi nadano imię Chopina. Ustawiono w nim popiersie kompozytora.

W parku znajdują się różne gatunki krzewów i drzew, a wśród nich okazy pomnikowe 200-letnie: platan, klon i kasztanowiec oraz 300-letnia lipa.

Naprzeciw parku, - za budynkami Cechu Rzemiosł Różnych i przychodni lekarskiej dąb "Kopernik"” liczący sobie ok. 500 lat.

W południowym zakątku parku przy ul. Kamionka umieszczono tablice pamią- tkowe z herbami miast partnerskich, z którymi Brodnica podpisała umowy o współpracy partnerskiej: Strasburg (Niemcy), Kiejdany (Litwa), Brørup (Dania), Kristinehamn (Szwecja).


Brama Chełmińska (Kamienna)



Brama Chełmińska, zwana także Kamienną bądź Niemiecką, wzniesiona w latach 1310–1330 i nadbudowana w 1370 r., trójkondygnacyjna.

Jest to jedna z najokazalszych i najlepiej zachowanych w Polsce bram z czasów krzyżackich.

Zbudowana została z cegły na kamiennym fundamencie. Założona na planie zbliżonym do kwadratu. Brama Chełmińska w dolnych częściach ma układ cegieł wendyjski, natomiast w górnych - gotycki. Mieścił się w niej przejazd.

Arkady przejazdu są zamknięte ostrymi łukami. Od strony północnej - żelazna brona (kratownica), którą w średniowieczu opuszczano na noc, zabezpieczając miasto przed wejściem nieproszonych gości.

Po bokach elewacji północnej widoczne są fragmenty murów, stanowiących pozostałość szyi bramnej. Pośrodku ścian bocznych bramy widoczne są zarysy styku z dawnym murem miejskim.

Powyżej drugiej kondygnacji elewacja północna i południowa dzielone są nieznaczną odsadką i zwieńczone fryzem opaskowym tynkowanym.

W drugiej kondygnacji od północy znajdują się dwie, natomiast od południa trzy blendy ostrołukowe w profilowanych obramieniach z formowanej cegły. Szczyty schodkowe zwieńczone są piramidkami. Dach siodłowy jest pokryty dachówką.

W XIX wieku Bramę Chełmińską wykorzystywano na więzienie miejskie, a później w przejeździe znajdowała się waga miejska. Aktualnie w Bramie Chełmińskiej Muzeum prezentuje wystawy czasowe.



Kościół farny pod wezwaniem Świętej Katarzyny


Budowę kościoła rozpoczęto prawdopodobnie w 1285 roku, przypuszczalnie w miejscu istniejącego kościoła drewnianego.

Budowę prezbiterium ukończono około 1320 roku, natomiast korpus i zasklepienie pobudowano w latach 1340-1370. Wieża – jedna z zaplanowanych dwóch wzniesiona została około 1370 roku, nadbudowana około 1485 r. 

W latach 1554-1598 kościół był w rękach luteranów. Uszkodzony w czasie pożaru w 1631 roku i podczas oblężenia szwedzkiego w 1655 r.

Odnowiony został w II połowie XVII wieku. Kolejne renowacje miały miejsce w 1722 r. i w 1867 r. (dobudowa kruchty północnej) i w latach 1907-1908 oraz 1927 r.

Wiele prac remontowych wykonano w latach 1994-1997: pomalowano wnętrza, dokonano kompleksowego remontu wieży, pokryto jej dach blachą miedzianą.

Przeprowadzono również konserwację dwunastu gotyckich rzeźb apostołów, ambony oraz badania krypty Działyńskich.

Wnętrze kościoła składa się z prezbiterium, nawy głównej, dwóch naw bocznych, dwóch kaplic – Chrystusa Króla i Krzyża Świętego, kruchty i chóru.

Świątynia ma układ halowy – wszystkie nawy są jednakowej wysokości. Nad nawą główną i kaplicą Chrystusa Króla są sklepienie gwiaździste z ozdobnymi zwornikami, nad nawami bocznymi i kaplicą Krzyża Świętego - sklepienia krzyżowe.



W świątyni znajduje się XVII wieczny barokowy ołtarz główny z obrazem koronacji Najświętszej Marii Panny oraz 10 ołtarzy bocznych. W przeszłości miały je pod opieką brodnickie cechy i bractwa.


Najważniejszymi zabytkami brodnickiej fary są:
- na belce tęczowej – późnogotycka Grupa Ukrzyżowania z XVI wieku,
- zespół gotyckich rzeźb 12 apostołów umieszczonych na kamiennych konsolach pod baldachimami przy filarach nawy głównej i w prezbiterium,
- późnobarokowa ambona z połowy XVIII wieku, odrestaurowana w 2002 r.,
- kamienna chrzcielnica z XVII wieczną blaszaną pokrywą,
- rzeźbiona głowa Jana Chrzciciela z końca XIV wieku,
- epitafia i portrety trumienne Łukasza Trzcińskiego, podwojewody pomorskiego i Cypriana Trzcińskiego, kasztelana rypińskiego i sędziego michałowskiego.

W XVIII wieku przy kościele istniał cmentarz. Pojedyncze mogiły, które przetrwały II wojnę światową zlikwidowano w okresie powojennym, podczas zakładania zieleńców wokół fary.


Sanktuarium Świętego Antoniego czyli kościół franciszkanów


Zbudowany w 1751 r. (pierwotnie drewniany) z fundacji starosty Pląskowskiego, po pożarze w 1759 r. odbudowany jako ceglany, w stylu barokowo-rokokowym.

Do kasacji zakonu w 1831 r. należał do reformatów. Potem kościół przemianowano na garnizonowy, klasztor zaś zamieniono na więzienie.

Od roku 1947 ponownie w rękach franciszkanów. Wnętrze kościoła zdobią cztery bogato rzeźbione w drewnie lipowym ołtarze barokowe. W podziemiach klasztoru zmumifikowane ciała zmarłych z XVIII w.

Od 1996 r. Sanktuarium św. Antoniego. Atrakcją dla zwiedzających są obrazy: św. Antoniego , Matki Bożej z Dzieciątkiem adorowanej przez anioły, drzewo genealogiczne św. Franciszka oraz rokokowy krucyfiks z 1770 roku.

Sanktuarium św. Antoniego: na dziedzińcu kościelnym znajduje się odsłonięty  w 1992r pomnik z napisem na płycie: "Bóg Honor Ojczyzna - zamordowanym w latach 1939 - 1947 Żołnierzom Armii Krajowej Harcerzom Szarych Szeregów oraz Mieszkańcom ziemi michałowskiej i lubawskiej składa hołd Społeczeństwo Brodnica 1992" Pomnik wyremontowano i poświęcono ponownie 1 sierpnia 2003r w rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego.


Szlaki:

turystyczne  >> zobacz więcej

motorowe 
>> zobacz więcej

pielgrzymkowy Św. Jakuba  >> zobacz więcej


Pojezierze Brodnickie

>> zobacz więcej


Brodnicki Park Krajobrazowy

>> zobacz więcej


Rezerwaty przyrody

>> zobacz więcej


Koło Turystyki Aktywnej "Pojezierze"

>> zobacz więcej


Rozrywka

>> zobacz więcej


Teksty i zdjęcia zamieszczone w prezentacji miasta i gminy Brodnica - pochodzą z archiwum Wydziału Promocji Urzedu Miasta i Gminy Brodnica i umieszczone zostały za zgodą i wiedzą przedstawicieli Wydziału Promocji Urzędu Miasta i Gminy Brodnica.

Zapraszamy!
Witamy
Sobota, 18 listopada 2017
Strona główna  |  Wiadomości  |  Mapa serwisu
Copyright © 2006 - 2009 VC.TravellingPolska, Wszelkie prawa zastrzeżone